Merkstrategie

Wat is het veertig-procent-principe van Dario Amodei?
Het leiderschap van Dario Amodei heeft één opvallend kenmerk. De medeoprichter en CEO van Anthropic besteedt tussen een derde en veertig procent van zijn werktijd aan het bewaken van de cultuur van zijn bedrijf. Niet aan techniek of strategie, maar aan missie, waarden en onderlinge tegenspraak. Amodei noemde het zelf in een interview op de Dwarkesh Podcast in 2025, en het is sindsdien overgenomen door onder meer Inc.com en Fortune.
Dat klinkt als een footnote in een interview. Het is een uitspraak die de hele aanname onder modern leiderschap omkeert. Wij hebben jarenlang geleerd dat een CEO zijn dagen vult met productroadmaps, kwartaalcijfers, investeerders en strategische plannen. De man die mede aan de wieg stond van Claude, een van de krachtigste AI-modellen van dit moment, zegt dat het bewaken van de cultuur belangrijker is dan al die dingen samen.
Het is zelfs veertig procent belangrijker. Veertig procent van zijn tijd belangrijker.
In dit stuk laat ik zien hoe hij dat doet, waarom het werkt en waarom het ook voor een ondernemer met drie of dertig mensen om de tafel relevant is.
Wie is Dario Amodei?
Amodei (San Francisco, 1983) is medeoprichter en CEO van Anthropic, het bedrijf achter de AI-assistent Claude. Hij richtte het in 2021 op samen met zijn zus Daniela, die als president de zakelijke kant leidt: operations, sales, beleid en financiering.
Voor Anthropic was Dario VP of Research bij OpenAI. Hij vertrok daar, omdat hij een ander pad wilde lopen: AI bouwen met veiligheid als uitgangspunt, niet als bijzaak. Dat is de kern van Anthropic. Het bedrijf is intussen een van de meest waardevolle technologiebedrijven ter wereld.
Wat zei Amodei letterlijk?
In een gesprek op de Dwarkesh Podcast zei Amodei: “I probably spend a third, maybe 40 percent, of my time making sure the culture of Anthropic is good.” Vrij vertaald: ergens tussen een derde en veertig procent van zijn tijd, naar eigen schatting, gaat naar het bewaken van cultuur.
Laat dat doordringen. De CEO van een van de meest geavanceerde technologiebedrijven ter wereld besteedt niet het grootste deel van zijn tijd aan de techniek. Hij besteedt het aan het onderhouden van de waarden die bepalen hoe het bedrijf werkt.
Niet via een HR-afdeling. Niet in een handboek. Hij doet het zelf. Elke dag.
Hoe Dario Amodei leiderschap dagelijks invult
Drie pijlers, kort.
Open communicatie als architectuur
Bij Anthropic heeft iedereen, inclusief Amodei, een openbaar Slack-kanaal: een “notebook channel”. Daar deelt iedereen ideeën, vragen, halve ingevingen. Amol Avasare, hoofd groei van Anthropic, vergeleek het op Lenny’s Podcast met een interne Twitter-feed. Elke medewerker kan inzicht krijgen in de ideeën van onderzoekers, productteams en de CEO.
Dit is geen open-deur-beleid. Dit is open-brein-beleid.
Amodei voegt er iets aan toe wat veel uitnodigender klinkt dan het in de praktijk is: “Just argue with me.” Spreek me tegen. Anthropic noemt zichzelf een “high-trust, low-ego organization”, een organisatie waar direct communiceren de norm is, los van rang of titel.
Vergelijk dat eens met de gemiddelde mkb-onderneming. Hoeveel medewerkers durf jij te vragen om je openlijk tegen te spreken, en hoeveel daarvan luister je echt?
Hoeveel tijd besteedt Dario Amodei aan de cultuur van Anthropic?
Tussen een derde en veertig procent van zijn werktijd, naar eigen zeggen. Amodei noemde dat in 2025 in een interview op de Dwarkesh Podcast, en het is bevestigd door Inc.com en Fortune. Het gaat niet om techniek of strategie, maar om missie, waarden en het actief uitnodigen van tegenspraak. Voor de CEO van een van de duurste AI-bedrijven ter wereld is dat een opvallende prioriteit.
Missie als dagelijks onderhoud
Het verschil tussen Amodei en de meeste leiders die ik in mijn loopbaan heb begeleid, zit niet in de aanwezigheid van een missie. Iedereen heeft tegenwoordig een missie. Het verschil zit in de frequentie van het onderhoud.
Amodei zegt: “Everyone has faith that everyone else there is working for the right reason.” Vrij vertaald: ieder vertrouwt erop dat de ander om de juiste reden aanwezig is. Dat ontstaat niet vanzelf. Dat ontstaat omdat iemand die overtuiging dagelijks levend houdt.
Een missie die je niet dagelijks onderhoudt, is geen missie. Het is een poster aan de muur. Aan een poster ben je gewend. Je ziet hem niet meer.
Samenwerking boven competitie
Anthropic is bewust gebouwd als organisatie waar samenwerking de norm is, niet interne competitie. Amodei heeft gesuggereerd dat interne rivaliteit andere AI-bedrijven ondermijnt. Zijn alternatief: gedeeld vertrouwen, gedeeld doel.
Dat klinkt soft. Het is het tegenovergestelde. Het vraagt een leider die zijn ego opzijzet en het succes van het team boven zijn eigen zichtbaarheid plaatst.
Ik ken weinig ondernemers bij wie dat lukt. Ook ik niet altijd.
Waarom raakt dit jou?
Je hoeft geen miljardenbedrijf te runnen om hier iets aan te hebben. De principes schalen omlaag, naar het team, het netwerk, het gezin.
Een paar vragen.
Weten jouw klanten, jouw team en jouw partners waar jij mee bezig bent en waarom dat belangrijk is? Of werkt iedereen op een need-to-know-basis, met jou als enige die het hele plaatje ziet?
Heb je iemand in je omgeving die jou durft te corrigeren? Niet om je te plezieren, maar omdat jij erbij gebaat bent. En als je die persoon hebt: luister je dan ook?
Wanneer heb je voor het laatst stilgestaan bij je eigen missie? Niet het document, maar de vraag onder het document: doe ik dit nog steeds om de juiste reden?
Werk je met mensen of werk je naast mensen? Is je netwerk een team, of is het een adresboek dat je twee keer per jaar opent?
Wie deze vragen serieus neemt, komt vroeg of laat uit bij merkstrategie: niet als afdeling of poster, maar als de dagelijkse beslissing over wat je doet en met wie.
Hoe maak je de bedrijfsmissie tot dagelijkse praktijk?
Door er elke dag aandacht aan te besteden, niet door het document één keer per jaar te updaten. Bij Anthropic doet Amodei dat via openbare Slack-kanalen waar iedereen kan meelezen en meedenken, en door medewerkers actief uit te nodigen hem tegen te spreken: “Just argue with me.” Een missie die je niet onderhoudt, wordt een poster aan de muur: je ziet hem niet meer.
Wat leer ik er zelf van?
Ik werk in een netwerk. Niet uit principe, maar uit noodzaak. Ervaren developers, ontwerpers, fotografen en strategen vullen aan wat ik niet ben. Sinds mijn herstel van een hersenincident eind 2024 weet ik scherper dan ooit dat ik geen solist ben. Ritme, licht en beweging zijn in mijn lichaam geen luxe meer, maar onderhoud.
Het bedrijf is niet anders. Cultuur is geen luxe, het is onderhoud.
Wat ik bij Amodei zie en wat ik op mijn eigen kleine schaal probeer toe te passen: cultuur staat of valt met wat de regisseur er dagelijks aan doet. Niet bij wat hij erover heeft opgeschreven. En we hebben steeds meer behoefte aan goed leiderschap. Daar zit voor mij de kern.
In een tijd waarin de luidste stem vaak wint en bestuurders hun beleid in tweets en talkshows uitschreeuwen, valt iemand als Amodei juist op door wat hij niet doet. Geen poses, geen vijanden van de week, geen theatrale loyaliteitstesten. Wel een ploeg die haar werk kent en weet waar het naartoe moet.
Dat is geen heldenrol. Het is een ambacht. En precies dat ambacht ontbreekt op te veel plekken waar mensen samenwerken, zoals bij overheden en bedrijven die zich niet realiseren dat hun cultuur al lang lekt. Voor ondernemers, ook voor mij, is dat het ongemakkelijke voorbeeld: niet de man kopiëren, wel de houding. Zorgen dat het bij jou ook gaat over wat je bouwt en met wie, in plaats van over hoe je klinkt.
Conclusie: Dario Amodei's leiderschap als spiegel
De drie pijlers van Amodei, open communicatie, missie als dagelijks onderhoud en samenwerking boven competitie, lijken eenvoudig. Ze zijn moeilijk vol te houden. Wat ze gemeen hebben: ze vragen aandacht in plaats van actie. Aandacht voor wat er al staat, in plaats van het bouwen van iets nieuws.
Een ondernemer die zijn merk serieus neemt, neemt zijn cultuur ook serieus. Niet als poster aan de muur, maar als dagelijkse praktijk. De beste leider van 2026 is niet degene die de nieuwste technologie beheerst. Het is degene die veertig procent van zijn tijd besteedt aan iets wat niemand ziet, maar iedereen voelt.
Welke veertig procent ga jij vandaag herijken?
Bronnen
Dwarkesh Podcast – Dario Amodei, “We are near the end of the exponential”
Lenny’s Newsletter – Amol Avasare, Anthropic’s $1B to $19B growth run
Inc.com – Anthropic’s CEO Spends 40 Percent of His Time on 1 Thing
Fortune – Anthropic’s Dario Amodei says he spends up to 40% of his time on company culture
Waarom kiest Dario Amodei voor samenwerking boven interne competitie?
Omdat interne rivaliteit volgens Amodei andere AI-bedrijven ondermijnt en goede beslissingen in de weg zit. Anthropic noemt zichzelf een “high-trust, low-ego organization”: gedeeld vertrouwen en een gedeeld doel leveren betere uitkomsten op dan onderlinge concurrentie. Het vraagt een leider die zijn ego opzij zet en het succes van het team boven zijn eigen zichtbaarheid plaatst.
Over de auteur

Peter van der Steege is merkstrateeg, AI-regisseur en ontwerper. Ruim 35 jaar zelfstandig ondernemer, met meer dan 135 merktrajecten op zijn naam. Hij werkt persoonlijk met ondernemers die hun merk scherp en overtuigend in de markt willen zetten.

Geschreven door
Peter van der Steege
Merkstrateeg en oprichter van Fitbrand. Helpt ondernemers met scherpe positionering en een merk dat blijft hangen.
Meer over Peter →

